رویاهای خیس

بعد مدتها میای و دوباره بعضی وبلاگارو میخونی برمیگردی به حس سال های دور که اینقدر فضای مجازی ذهن ادمارو درگیر نکرده بود. + نوشته شده در پنجشنبه بیست و یکم بهمن ۱۴۰۰ ساعت 4:48 توسط علی بنی تمیم  |  بخوانید...

آرامش در سکوت وتایید انسان های پیرامون ما نیست آرامش یعنی باور داشتن به خودمان و قناعت به چیزی که در دستان ماست حتی اگر ناچیز باشد... ارامشت را از دست داده ای اگر به امید روزی دیگر منتظر بهانه ای برای شاد بودن باشی زیرا که زمان خیلی سریع تر از انچه که تو تصور کنی آن بهانه را از تو می رباید و تو باز منتظر روزهای آینده برای ارامشت خواهی بود.... پس یادت باشد که آرامشت از دورن تو سرچشمه میگیرد و نه از دنیای پیرامونت.....

حسین پناهی حرف قشنگی زد،گفت: دیدی وقتی یه بادوم تلخ میخوری؟! سریع بعدش چندتا بادوم شیرین میخوری تا تلخیش از بین بره!تو دیگه لذتی از بادوم های شیرین نمیبری! فقط میخوای اون تلخی رو فراموش کنی! وقتی هم که اون تلخی تموم شد...دیگه میترسی بادوم بخوری! که نکنه دوباره تلخ باشه!!! عشق مثل اون بادوم تلخه! بعدش با آدمای زیادی آشنا میشیا!! ولی فقط برای فراموش کردن اون ! بعدشم دیگه میترسی عاشق شی. در اصل آدما فقط یه بار عاشق میشن! ار اون به بعدش یا واسه فراموشیه یا از اجبار تنهایی!!! واقعا احساس. انسان ها چقدر قوی میتونه باشه که حتی اگه نادرست باشه روزها و ماهها و سال ها هی...