تنهایی ام را بهانه نمی کنم اما سخت است در هیاهوی زندگی گاهی وقت ها دلت انقدر بگیرد که دنیا با تمام وسعتش برایت یک زندان انفرادی شود خیلی سخت است که احساس کنی یک طناب به دور گردنت پیچیده و دارد خفه ات میکند خیلی سخت است کاش بفهمند.
برچسب:
نویسنده: پندار کاظمیان