برایم همه چیز تکراری شده است تعجب میکنم از آدم هایی که شب و روز خود را به بطالت میگذرانند ولی حسرت جوانی به اصطلاح از دست رفته خود را میخورند نمیدانم اگر خداوند نعمت مرگ را به انسان عطا نمیکرد بعضی آدمها تا کجا میخواستند در توهمات خود به پیش بروند.
برچسب:
نویسنده: پندار کاظمیان