رویاهای خیس

حسرت خوردن برای روزها و فرصت های از دست رفته بی شباهت به بستن چشم ها به روی نور ماه در تاریکی شب بخاطر حسرت غروب خورشید است،کشتن قشنگترین لحظات زندگی بخاطر اتفاقاتی که در زندگی ناخواسته یا به خاطر اشتباهات ما رخ داده بزرگترین خطایی است که خیلی ها آگاهانه یا از روی احساس مرتکب میشوند.وجود ما هیچ زمان نباید وابسته به شخصی دیگر شود طوری که تمام لحظاتمان را برده او و در اختیارش قرار دهیم....چون ماهمیشه حق زندگی داریم یادمان نرود....

روزهایی در زندگی آدم وجود دارد که بی بهانه دلتنگ میشود گویا به دنبال گمشده ای که میداند هیچ وقت او را پیدا نمیکند میگردد.لحظات مبهمی است وقتی دلتنگ میشوی کاش هیچ وقت هیچ کس در وجود ما به بت تبدیل نشود که روزگارمان سیاه میشود با این عمر کوتاه تا کجا میتوان با این دلتنگی های گاه و بی گاه از روزها و سا...

به این مرحله که میرسی میفهمی که احساس تمامی زندگیست میفهمی که تمامی غم ها و شادیهایت در پس پرده احساست رنگ واقعی به خود می گیرند.. میفهمی که حتی ثانیه هایت را باز احساس اسیر خود کرده... می فهمی که بعضی احساساتت تا ابد مانند طنابی به. دور گردنت حلقه زده اند... و باز آرزو خواهی کرد کاش احساسی در دنیا وجود نمی داشت و کاش میشد بعضی آدم ها را به همین سادگی فراموش کرد.... ...

چه ساده مي انگارند مردم شهر من ....واقعا فكر مييكنند بهشت هم خريدني ست وقتي بي ارزش ترين پول هاي خود را به همراه آواري منت به گدايي ميدهند و در تصورات خود بهشت را مال خود كرده اند...كاش ميدانستند.......

عزیزی میگفت دنیا و مردمانش مانند اسمانی پر از ستاره هستند بعضی ستاره ها تا ابد ماندنی اند و بعضی دیگر مانند شهاب زودگذر،اما زیبا و پرخاطره اما با این وجود من شهاب را بیشتر دوست میدارم و تا ابد در جایی مخصوص از قلبم از یادش مانند یک گنجینه گرانبها محافظت خواهم کرد.......